کافه گردش
اخبار
۲۶ مرداد ۱۳۹۳, ۱۲:۰۷ ق.ظ

تحلیل روزنامه اعتماد از فعالیتهای سیاسی احمدی نژاد و یارانش

اخبار,اخبارسیاسی, فعالیتهای سیاسی احمدی نژاد

احمدی‌نژاد و احمدی‌نژادی‌ها از چه مسیری می‌توانند به اتوبان سیاست ایران بازگردند؟ آیا او می‌تواند اعتماد اصولگرایان و نهادهای نظارتی را دوباره جلب کند؟ در مسیر بازگشت با جناح‌ها و گروه‌های سیاسی‌ باید رقابت کند؟با چه طرح و برنامه‌یی قصد رجعت دوباره به سیاست را دارند؟ نگاه جامعه نسبت به خود را چگونه حل و فصل می‌کنند؟ او در چه شرایطی می‌تواند اعتماد از دست رفته نظام، اصولگرایان و دیگر نهادها را به سمت خود جلب کند؟

پاسخ به این پرسش‌ها یقینا در این مجال نمی‌گنجد. فرضیه‌های ذیل می‌تواند چرایی و چگونگی بازگشت احمدی‌نژاد به عرصه سیاسی کشور را نشان دهد:

۱-‌ کاراکتر شخصیتی احمدی‌نژاد: رییس دولت سابق «تجربه در متن قدرت بودن» را چشیده و خوب می‌داند که مواهب و مزایای در اختیار داشتن ابزار قدرت چیست. از سوی دیگر احمدی‌نژاد این فرضیه را به اثبات رسانده که تاثیرگذار بودن و دیده شدن را دوست دارد و هرگز علاقه ندارد که پذیرای «نقش دوم» باشد. با این رویکرد یک روز با طرح مباحث بحث‌برانگیز و روزی دیگر با سکوت تلاش می‌کند تا نفر اول توجهات عام و خاص باشد.

۲-‌ درخواست هواداران: اصحاب احمدی‌نژاد همچون او می‌خواهند که باردیگر در متن قدرت و بازیگر اصلی عرصه سیاسی کشور باشند. بر همین اساس آنها نیز احمدی‌نژاد را تشویق به بازگشت به سیاست و قدرت می‌کنند و برای عملیاتی شدن این مطالبه و هدف خود حتی حاضر به پرداختن هر نوع هزینه‌یی نیز هستند.

۳-‌ فقدان مرجعیت سیاسی و انسجام تشکیلاتی در اردوگاه اصولگرایان: اصولگرایان پس از شکست در انتخابات و با از دست دادن مهره‌های کلیدی و موثر خود (مهدوی‌کنی و عسگراولادی) در حال حاضر بدون «کادر رهبری»‌ای که بتواند فصل‌الخطاب اصولگرایان باشد و حرف‌شنوی نسبی باشد، مانده‌اند.

فقدان مرجعیتی که بتواند مدیریت جریان اصولگرایی را بر عهده بگیرد تا مانع از افزایش واگرایی‌ها و ورود چهره‌های غریبه به این اردوگاه شود از دیگر دلایلی است که احمدی‌نژادی‌ها را به موفقیت در آینده امیدوار کرده است. از دیگر انسجام تشکیلاتی لازم درون اصولگرایان وجود ندارد و این در حالی است که احمدی‌نژاد، نیروی غیرحزبی اما با انگیزه و مسنجم را در اختیار دارد که هرگز ان قلتی روی تدابیر و راهبردهای او نمی‌آورند.

۴-‌ شکست دولت روحانی: احمدی‌نژاد روی ضعف‌ها و ناکارآمدی‌های دولت روحانی در حوزه‌ اقتصادی و سیاست خارجی حساب باز کرده است. تحلیل رفتارها و گفتارهای این جریان نشان می‌دهد که احمدی‌نژادی‌ها معتقدند با شکست دولت روحانی و عدم توفیق او در پیشبرد سیاست‌هایش، موقعیت برای جذب توده‌های اجتماعی سرخورده از دولت روحانی فراهم شده و زمینه را برای احتمال حضور مجدد احمدی‌نژاد فراهم می‌کند. احمدی‌نژاد بر این اساس بازگشت خود به سیاست را بازگشت به اردوگاه اصولگرایان و پذیرش نقش منجی برای آنان نمی‌داند. از نگاه او، بازگشت بدنه اجتماعی مایوس شده از دولت روحانی موتور فعالیت سیاسی‌اش را روشن می‌کند.

۵-‌ شکست اصلاح‌طلبان در اعتماد‌سازی برای نظام: جریان احمدی‌نژاد علاقه‌مند به پررنگ‌تر شدن فعالیت سیاسی اصلاح‌طلبان است چرا که این‌گونه همزمان می‌تواند نگرانی‌های موجود نظام و اصولگرایان را از سمت خود به سمت اصلاح‌طلبان هدایت کند و از سوی دیگر در میان درهم‌ریختگی‌ها و گره‌های کور در اردوگاه اصولگرایان به آنان بقبولاند که خودش و جریانش تنها کسانی هستند که دست برتر برای مقابله و رودررویی سیاسی با اصلاح‌طلبان را در اختیار دارند.

جریان احمدی‌نژاد با این مفروضات به نظر می‌رسد که چند راهبرد را در حال حاضر پیگیری می‌کنند:

۱-‌ ارتباط با اصولگرایان حامی خود

۲-‌ تخریب رسانه‌یی دولت

۳-‌ افزایش شکاف‌های موجود در اردوگاه اصولگرایان

۴-‌ استقبال از بازگشت اصلاح‌طلبان از یک سو و خطرناک بودن این فعالیت‌ها از سوی دیگر

۵-‌ بزرگنمایی ضعف‌ها ی دولت روحانی

۶-‌ نشان دادن چهره‌یی پرهوادار از احمدی‌نژاد

۷-‌ تقویت فعالیت رسانه‌یی( «دولت بهار»، «آیین نیوز» و «رییس‌جمهور ما» «میدان ۷۲٫» )

اگرچه رجعت احمدی‌نژاد به قدرت به راحتی امکان پذیر نیست اما گاهی سیاست از روال محاسبات عقلانی یا استدلال‌های مرسوم خارج شده و ناظران را شگفت‌زده می‌کند و از همین روست که او با دقت دو کارویژه به ارث گذاشته برای دولت روحانی را رصد می‌کند؛ پرونده هسته‌یی و وضعیت اقتصادی.

احمدی‌نژاد و احمدی‌نژادی‌ها از همین‌روست که امید به ناکامی دولت روحانی در این دو حوزه دارند تا جایی که امیر محبیان اخیرا گفته است «از منظر احمدی‌نژاد و هوادارانش، شکست روحانی در مذاکرات یا ناتوانی در حل مشکلات اقتصادی سکوی پرش احمدی‌نژاد به سوی قدرت خواهد بود. تردیدی وجود ندارد که جایگزین فضای اعتدال و مذاکره در صورت شکست این سیاست، بازگشت مجدد رادیکالیسم خواهد بود و باز افراط‌گرایی فضا را بر عقل‌گرایی تنگ خواهد کرد.» باید به انتظار نشست و دید آیا احمدی‌نژاد و احمدی‌نژادی‌ها می‌توانند سکوی پرتابی برای بازگشت به قدرت بیابند؟

حسین رادمرد
267 بازدید

هم اکنون دیگران می خوانند


پیشنهاد میکنم این مطالب راهم بخوانید

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *