وقتی تلویزیون به محل فحش دادن مسئولین تبدیل می‌شود!!

185467

سکوت برابر حادثه جمعه، نشانه عادی‌ سازی بداخلاقی؟! برنامه «مناظره» روز جمعه ی هفته‌ای که سپری شد، پیرامون خودروسازی و فرصت‌ها و چالش‌های حضور خودروسازان خازجی و به طور خاص فرانسوی برقرار بود تا…

آنچه در آدینه پیشین رخ داد و از چشم افکارعمومی تا حدودی دور ماند، علاوه بر آنکه بار دیگر بر این واقعیت مهر تایید زد که حتی چهره‌های تصمیم ساز و تصمیم گیر ارشد کشور نیز توان گفت‌و گوی جدی را ندارند، یک نگرانی را با خود به همراه داشت؛ نگرانی که پس از این برنامه و سکوت رسانه‌ها در قبال آنچه در این برنامه رخ داد، شدت گرفت.

برنامه «مناظره» روز جمعه ی هفته‌ای که سپری شد، پیرامون خودروسازی و فرصت‌ها و چالش‌های حضور خودروسازان خارجی و به طور خاص فرانسوی برقرار بود تا عوامل این برنامه برای دومین بار پیرامون موضوع «خودرو» مناظره‌ای را ترتیب داده باشند و این پرسش نیز پیش رو مخاطبان قرار گرفت که «به نظر شما خودروسازان کشور در همکاری‌های بین‌المللی پس از تحریم، کدام راه را انتخاب کنند؟ ۱- تمدید همکاری با خودروسازان فرانسوی، ۲- همکاری با دیگر خودروسازان معتبر بین‌المللی»

داوود میرخانی مشاور دبیر انجمن خودروسازان، علی خاکساری عضو هیئت علمی دانشگاه علامه طباطبایی و عضو اصلی کمیته اقتصاد راه در مجمع جهانی راه،‌ محمدرضا نجفی منش عضو هیات مدیره و دبیر انجمن قطعه سازان ایران، حمیدرضا تقوی نژاد معاون استراتژی و برنامه‌ریزی ایران خودرو و محمدحسن شجاعی فرد عضو هیئت علمی دانشگاه علم و صنعت و رئیس دانشکده مهندسی خودرو مهمان این مناظره بودند که تصور می‌شد به خوبی و خوشی به پایان برسد!

سکوت برابر حادثه جمعه، نشانه عادی‌ سازی بداخلاقی؟!
اما داستان به شکل مورد انتظار پیش نرفت و خیلی زود مشخص شد این برنامه با فضای پرتنشی همراه خواهد بود. طعنه ها و کنایه ها و خنده های نشسته ها در پاسخ به گفتارهای ایستاده های پشت تریبون، کم کم فضا را گرم تر و گرم تر ساخت تا در نهایت فضا از ادب دور شود و حملات حاضران در این برنامه به نقطه‌ای ختم شود که اصل گفت و گو را به حاشیه ببرد. البته خوشبختانه زمان این برنامه پیش از ادای کلمات منشوری به پایان رسید اما در همان محدوده زمانی نیز اتفاقات تکان دهنده‌ای رخ داد.

متن این مناظره اما در اکثر رسانه‌ها بدون کوچک ترین اشاره به تنش‌هایی که در این برنامه رخ داده بود، در قریب به اتفاق رسانه‌ها انعکاس پیدا کرد. این اتفاق شاید به زعم برخی، تلاش برخی خبرگزاری‌ها برای عدم پوشش حواشی این برنامه ارزیابی شود اما واقعیت آن است که در جتگ کلیک‌، هیچ رسانه‌ای از چنین حواشی نمی گذرد، کما اینکه از حواشی به مراتب شدیدتر از این نیز نمی گذرند و به همین دلیل می‌بایست در پی یک دلیل منطقی دیگر بود.

وقتی یک جست و جوی ساده نشان می‌دهد در روز پس از این مناظره نیز رسانه‌ها سراغ نقد این گفت و گو نرفته اند، این علامت سوال بزرگ تر می‌شود. پاسخ اما روشن است: رسانه‌ها دیگر چنین حواشی برایشان از درجه اهمیت پایینی برخوردار است که اگر چنین باشد، بزرگ ترین حادثه در ساحت اخلاق در حال وقوع است. آنجا که اصحاب رسانه، کوچک ترین بداخلاقی یا بی اخلاقی را کوچک بشمارند یا نادیده انگارند، آینده پیش رو نگران کننده می‌شود و دقیقاً همین هنگامه‌ است که می‌بایست محکم‌تر بر زنگ‌های هشدار کوبید.

حال با گذشت ۲۴ ساعت از آنچه روی آنتن زنده رسانه ملی و برابر دیدگان میلیون‌ها تماشاگر رخ داد، می‌بایست به دستگاه‌های مسئول متذکر شد که زنگ گفت و گو را به عنوان خواست دکتر روحانی و یک مطالبه عقلایی، راه اندازی کنند تا حداقل چند ده سال بعد فرزندانمان یاد گرفته باشند با هم گفت و گو کنند و به جز این درخواست ابراز امیدواری کرد که حساسیت‌ افکارعمومی و به ویژه رسانه ها نسبت به این اتفاق کاهش نیابد.