کافه گردش
سیاسی
۸ اسفند ۱۳۹۲, ۱۱:۳۶ ق.ظ

خشم تندروها از انذار و اخطار ناطق

12

خشم تندروها از انذار و اخطار ناطق

.
۶سال برای سیاستمداری که بیش از ۵۰ سال به کنش در صحنه سیاسی ایران پرداخته شاید زمان زیادی محسوب نشود اما علی اکبر ناطق نوری که در انتخابات مجلس هشتم به عنوان ریش سفید اصولگرایان نقش لیدر این جریان سیاسی را عهده‌دار شده بود اکنون از سوی طیف تندرو این جریان نه تنها بزرگ این جریان سیاسی محسوب نمی‌گردد که او را مغضوب و متعلق به طیف مقابل می‌دانند و هر از گاهی به فراخور موقعیت هجمه‌ها بر وی آغازیدن می‌گیرند.

 

حال سوال بزرگ در این میانه آنست که چگونه ناطق از آن سوی میدان به این سوی خط بندی‌های سیاسی نیل یافته و آیا شیخ نور تغییر عیانی در مشی و رویکرد خود لحاظ کرده یا تفاسیر و تاویل جناح تندرو از وی برآمده از ذهنیت‌های خاص است و او را اینگونه می‌بینند.

 

آنان که شیخ علی اکبر ناطق نوری را می‌شناسند و صبغه و عقبه عملکردی وی را می‌دانند فارغ از نوع نگرش و تعلقات سیاسی‌اش در ادوار مختلف او را مردی ماخوذ به حیا و برخوردار از مرام و منشی جوانمردانه می‌دانند، شیخی که دستی در ورزش‌های پهلوانی داشته و با میل و زورخانه نیز قرابتی ویژه دارد.

 

از همان ابتدای انقلاب، امین و همراه امام(ره) بود و از همان وهله‌های آغازین از زمره روحانیون حلقه نزدیک به رهبر انقلاب، از استوانه‌های جناح راست و از موسسین جامعه روحانیت مبارز، دو دوره ریاست مجلس او را آماده تصدی سمت ریاست جمهوری کرده بود و در اوایل سال ۷۶ همگان او را بخت اول ریاست جمهوری می‌دانستند و جناح راست با تمام توان و پتانسیلش به حمایت از وی برخاسته بود اما قرعه به نام سید محمد خاتمی نامزد جریان چپ افتاد و ناطق ساعتی نگذشته و هنوز شمارش آرا به پایان نرسیده بیش و پیش از همه پیام تبریک فرستاد.

 

شیخ نور نه اهل جرزنی بود نه کارشکنی، آرام و بی‌صدا چندین و چند سال را خارج از هیاهوهای عالم سیاست در سمت بازرسی دفتر مقام معظم رهبری سپری کرد و البته جلسات و گعده‌های دوستانه با اهالی سیاست را وانگذاشت. موسم انتخابات مجلس هشتم که رسید با اصرار و ابرام او را به ریش سفیدی میان اصولگرایان خواندند، پذیرفت اما یاران خلف وعده کردند و شیخ ناخشنود از بی‌انصافی‌ها دوباره کنار جست.

 

او که گفته بود هیچ گاه دیگر کاندیدای انتخابات ریاست جمهوری نخواهد شد بدون هیچ دلیل و منطقی آماج اتهامات در مناظرات انتخاباتی ریاست جمهوری شد و ناخواسته پایش به مجادلات انتخاباتی باز شد. انتظار داشت به رسم معرفت و مرام، یاران دیرین چندین و چند دهه‌ای به دفاع برخاسته و پاسخی مبذول دارند اما سکوت آنان توام با دلخوری شیخ شد و چهار سال تمام خموشی پیشه کرد تا بالاخره پاسخ را مردمی دادند که هم اردوگاهی وی در گفتمان اعتدال را بر مسند امور نشاندند. حال موعد و محفلی دیگر بود و شیخ نور سکوت و کناره‌جویی را دیگر مجاز ومصلحت نمی‌دانست.

 

دغدغه‌های اعتدالی شیخ نور
جولان بی‌محابای تازه برآمدگان در عرصه سیاسی در سکوت بزرگان و معتدلین از جناح‌های مختلف چند سالی سپهر سیاسی را دستخوش بداخلاقی‌های ناموزون و نامنصفانه کرده بود تا آنجا که دکتر روحانی به عنوان یکی از کاندیداهای دوره یازدهم ریاست جمهوری سه شعار راهبردی خود را احیای اخلاق در سیاست عنوان کرد و بزرگان سیاسی و سابقون از جناح‌های مختلف برای برون رفت از این فضا به اتحاد و اجماعی مبارک نیل یافتند.

 

آیت‌ا… هاشمی رفسنجانی و سیدمحمد خاتمی دو چهره نام آوری بودند که در موعد انتخابات تمام قامت به میدان آمده و از کاندیدای اعتدال به حمایت پرداختند اما این حلقه ضلع دیگری هم داشت، استوانه جریان راست اعتدالی و میانه‌رو که هر چند آنچنان به رزم آشکار نیامد اما در برآمدن دولت تدبیر و امید در پشت پرده از هیچ کوششی فروگذار نکرد.

 

شیخ نمی‌خواست درختی که نقد جوانی به پایش ریخته دستخوش تلاطم‌های تندروی جمعی بی‌ملاحظه شود. مقصود حاصل شد اما باروری نهال نوپای اعتدال در عرصه اجرایی نیازمند ممارست و حمایت بزرگان بود و ناطق نیز هر از گاهی به ضرورت و فراخور موقعیت به اظهارنظر پرداخت.

 

چند روز پیش در یکی از همین بزنگاه‌ها، ناطق نوری در مراسم ختم مرحوم حاجی حیدری در واکنش به تحولات روز در سخنانی با وضوح بیشتر انتقادات صریحی را نسبت به خطر میدان‌داری تندروها ابراز داشته و عنوان کرد: «هم‌اکنون یکی از بدبختی‌های کشور ما این است که گرفتار تندروها و بی‌ترمزها هستیم.» این سخنان ناطق نوری کافی بود تا خشم طیف افراطی را برانگیخته و آنان که تاکنون سعی می‌کردند با کمی تلطیف و پرده‌پوشی علیه ناطق نوری به موضع گیری بپردازند، پرده‌ها را فروافکنده و به عیان علیه وی موضع‌گیری کنند.

حذف بی‌محابای ناطق!
اگر سید محمد خاتمی در کانون حملات همیشگی رسانه‌های خاص قرار داشته و آیت‌ا… هاشمی نیز طی چند سال اخیر به تلویح و تصریح مورد هجمه‌های مختلف قرار گرفته، رسانه‌های خاص و یک روزنامه شناخته شده همواره سعی در رعایت حریم ناطق نوری کرده و از آن حیث که او را متعلق به جریان راست سنتی می‌دانستند به‌رغم اختلاف مواضع آشکار و بسیار سعی می‌کردند

 

به صراحت بر ناطق نتازند، نکته‌ای که شاید ملهم ازسکوت چندین ساله رئیس مجلس پیشین هم باشد اما اکنون با میدان‌داری بیشتر ناطق و بخصوص بیان مواضع صریحش درخصوص خطرات و مضرات اقدامات و عملکردهای تندروها، هجمه به وی نیز وجهی عیان‌تر یافته و سرمقاله‌نویس روزنامه تندرو صبح در اقدامی بی‌سابقه تندترین انتقادات را متوجه ناطق نوری کرده است و از همه جالب‌تر آنکه او بی‌‌محابا ناطق را از اردوگاه جریان راست خط زده و او را متعلق به اصلاح‌طلبان اعلام می‌کند.

 

گویی این تفکر تند و رادیکال در این جریان سهم نمایندگی و لیدری برای خود قائل است و هر کس چون آنان نمی‌اندیشید را از دایره سیاست‌ورزی اصولگرایانه! خط می‌زنند.

در نهایت…
اینکه ناطق نوری سال ۷۶ با سال ۹۲ تفاوت دارد، هیچ کس نمی‌تواند منکر این نکته شود اما تفاوت ناطق نه در اصول و معیارهاست بلکه او همانند هر انسان خردورز و صاحب اندیشه‌ای همانگونه که آموزه‌های شیعی تاکید و تصریح دارد در پی باروری روزآمد اندیشه‌هاست و از ایستایی و رکود و رخوت پرهیز می‌کند.

 

او از زمره سیاستمدارانی به حساب می‌آید که با درک بهنگام و سنجیده تحولات از دگم‌اندیشی و سکون پرهیز کرده و می‌داند که جامعه خسته از افراط و تفریط به دنبال اعتدال و تعامل‌ورزی است. اصول و ارزش‌ها برای اینگونه سیاستمداران ثابت و ماناست اما آنان می‌دانند راه رسیدن به نقطه غایی از تندروی و افراط و پرخاشگری غیر اخلاق‌مدارانه نمی‌گذرد و با همین رویکرد، انذار و اخطار می‌دهند تا برخی که کژراهه می‌روند را به مسیر برگردانند؛ نکته‌ای که هضم آن برای برخی ناگوار است و اینگونه از خود واکنش‌های عصبی نارو نشان می‌دهند.

اخبار سیاسی – آرمان

سپیده تدین
389 بازدید

هم اکنون دیگران می خوانند


پیشنهاد میکنم این مطالب راهم بخوانید

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *