کافه گردش
روانشناسی
۲۴ آذر ۱۳۹۴, ۱۰:۳۵ ق.ظ

پیامدهای تندخویی و بداخلاقی در زندگی

نادرستی‌های اخلاقی

تندخویی، خشونت و بداخلاقی اطرافیان انسان را می‌رنجاند و آن‌ها را تنها و بی‌کس می‌گذارد

 

پرتال اجتماعی واکنش: همان قدر که تندخویی، خشونت و بداخلاقی اطرافیان انسان را می‌رنجاند و آن‌ها را تنها و بی‌کس می‌گذارد، خوش‌اخلاقی، نرم‌خویی و رفتار ملایم، موقعیت و جایگاه انسان را در نزد مردم بالا می‌برد و موجب ازدیاد مهر و محبت و سبب کثرت دوست و رفیق می‌شود…

قرآن به پیامبر فرمان می‌دهد که سایه مهر و محبتش را بر سر مومنان و پیروانش بگستراند. سوره شعرا آیه ۲۱۵

بدترین مردم کسی است که مردم را دشمن می‌دارد و مردم نیز او را دشمن می‌دارند، هیچ لغزش و گناهی را نمی‌بخشد و پوزش و عذر کسی را نمی‌پذیرد.

امیرالمومنین علیه‌السلام می‌فرماید: “با مردم نرم‌خو و خوش‌رفتار باشید که آن درختی که نرم‌تر و شاداب‌تر است شاخه‌هایی انبوه‌تر و پربارتر دارد.”

دروغ‌گویی‌
دروغ‌گویی معمولا برخاسته از: ۱- دشمنی، ۲- حسد،‌۳- غضب، ۴- پول دوستی، ۵- طمع،  ۶- عادت همیشگی است.
کسانی که به آیات خداوند ایمان ندارند، دروغ می‌گویند. سوره نحل آیه ۱۰۵
… خداوند هرگز دروغ‌گویان را هدایت نمی‌کند. سوره زمر آیه ۳

در بعضی از روایات تعبیرات بسیار عجیبی در رابطه با دروغ‌ بیان شد که به برخی از آن‌ها اشاره‌ای گذرا می‌کنیم.

۱- دروغ خیانت است.
۲- دروغ بدترین سخن‌هاست.
۳- دروغ بزرگ‌ترین گناه است.
۴- دروغ راهی به سوی آتش است.
۵- دروغ بدترین اخلاق است.
۶- دروغ نابودکننده ایمان است.
۷- دروغ موجب روسیاهی است.
۸- دروغ آبرو را می‌برد.

در روایات، دروغ حتی از روی شوخی و مزاح، برای خنداندن و سرگرم کردن دیگران و حتی دروغ کوچک که به نظر بی‌اهمیت می‌آید، به شدت نهی شده است.

برای این که مومن گرفتار دروغ نشود حتی از بیان هر مطلبی که شنیده و به صحت آن پی نبرده، او را منع کرده‌اند.

درمان و علاج دروغ‌گویی
۱- در “آیات و روایاتی که از معصومین” نقل شده، اندیشه کند.

۲- همیشه در نظر داشته باشد که ممکن است دروغ او به نوعی رو شود و آبرویش بریزد.

۳- همین که خواست حرف دروغی بزند، سکوت کرده و سعی کند آن کلام را بر زبان جاری نسازد.

۴- با افرادی که به نوعی به دروغ‌گویی عادت کرده‌اند کم‌تر نشست و برخاست داشته باشد.

۵- همیشه به این فکر کند که راستگو، قدرتمند است و دروغگو، عاجز و ناتوان. چون فردی دروغ می‌گوید که از حقیقت وحشت دارد، پس شجاعت در راستی است.

 

نادرستی‌های اخلاقی

با افرادی که به نوعی به دروغ‌گویی عادت کرده‌اند کم‌تر نشست و برخاست داشته باشید

 

غیبت
غیبت یعنی سخن گفتن در غیاب دیگری، به گونه‌ای که اگر آن سخن را بشنود، ناراحت شود.

غیبت تنها به گفتن نیست بلکه اگر با ایما و اشاره هم نقص دیگران اعلام شود، غیبت محسوب می‌گردد.

غیبت هم چنین شامل هر صفتی می‌شود، خواه آن صفت خوب باشد و یا بد.

پس ملاک غیبت این است که هر حرفی که شخصی پشت سر فردی دیگر بزند و او از این امر ناراحت شود آن غیبت است.

در قرآن کریم در ادامه همان آیه می‌فرماید: “آیا دوست می‌دارید یکی از شما بخورد گوشت برادر مرده خویش را، پس اکراه دارید.”

خداوند در قرآن می‌فرماید: “ای اهل ایمان از سوءظن زیاد پرهیز کنید، چرا که برخی از سوءظن‌ها گناه است و تجسس در امور دیگران نکنید.”

البته ممکن است کسی که غیبت می‌کند در جواب اعتراض شنوندگان بگوید: “من که از او نمی‌ترسم، جلویش هم می‌گویم، مگر او این عیب را ندارد. به این فرد باید گفت: اگر این عیب در فرد نباشد، تو تهمت زده‌ای و گناه تهمت بالاتر است.”

در نهایت باید گفت: “غیبت‌کننده از ترسوترین آدم‌هاست چرا که وقتی فرد حضور ندارد و نمی‌تواند از خود دفاع کند، پشت سر او حرف می‌زند.”

علاج و درمان غیبت
تنها راه معالجه غیبت آن است که فرد غیبت‌کننده قبل از غیبت کردن به امور زیر فکر کند:

۱- یادآوری خشم خداوند و میزان زشتی عمل او.

۲- دوری جستن از کنجکاوی بی‌مورد در مورد امور شخصی دیگران.

۳- به دیگران با حسن ظن برخورد کردن و مردم را اکثرا خوب دانستن.

۴- یادآوری شرمندگی غیبت‌کننده وقتی همان حرف به نوعی به اطلاع غیبت‌شونده رسانده شود.

۵- اعتقاد به این امر که فرد ترسو غیبت می‌کند و فرد شجاع آن‌قدر جرات دارد که رو به رو حرف بزند.

۶- اندیشه در اثرات نامطلوب این رفتار در رفتار دیگران با او.

سارا ابراهیمی
376 بازدید

هم اکنون دیگران می خوانند


پیشنهاد میکنم این مطالب راهم بخوانید

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *