کافه گردش
سیاسی
۲۷ اسفند ۱۳۹۲, ۱۱:۴۸ ق.ظ

جزییات اولین دیدار با میرحسین موسوی

8

جزییات اولین دیدار با میرحسین موسوی

.

میرحسین موسوی و زهرا رهنورد که دو روز پیش در جریان دیدار با مادر خانم رهنورد به صورت غیرمترقبه با جمعی از معلمان و خانواده‌های زندانیان سیاسی مواجه شده و در حضور نیروهای امنیتی چند دقیقه‌ای با آنان دیدار کردند، این اولین بار است که طی ۳ سال گذشته که موسوی و رهنورد در حصر خانگی به سر می‌برند، موفق به دیدار با افرادی غیر از اعضای خانواده خود شده‌اند.

زهرا رحیمی، همسر ابوالفضل قدیانی، که در این دیدار حاضر بوده است می‌گوید: ما، تعدادی از معلم‌ها مدتی است که دور هم جمع شدیم، تصمیم داشتیم به دیدار یکی از مادران سبز برویم که مادر خانم رهنورد را انتخاب کردیم. وقتی رسیدیم جلوی در منزل ایشان دیدیم دم در یک ماشین پارک است که دو نفر در آن نشسته بودند و به ما نگاه می‌کردند. حس کردیم که از برادران هستند اما چون کاری با ما نداشتند در را زدیم و باز شد.

وی افزود: وقتی وارد حیاط شدیم چند نفر آمدند آنجا و شروع کردند به سوال کردن از ما که شما با چه کسی هماهنگ کردید و سوال هایی که ما را متعجب می‌کرد که چرا از ما چنین سوال هایی میکنند و جریان چیست؟ ما توضیح دادیم که آمدیم به مادر پیر خانم رهنورد سر بزنیم و دیداری داشته باشیم چون شنیدیم که کمی احوالشان ناخوش است. کمی معطل شدیم تا یکی از داخل بیرون آمد و گفت اجازه بدهید بیایند داخل.

زهرا رحیمی در ادامه تشریح می‌کند: ما همچنان متعجب و شوکه وارد خانه شدیم و ناگهان چشممان به خانم رهنورد افتاد. همه خوشحال و هول شده بودیم و یکی یکی با خانم رهنورد روبوسی و احوال پرسی کردیم. مامور خانمی هم کنارشان بود که رفتار مودبانه و خوبی با ما داشت و حضورش معذبمان نمی‌کرد. همانجا نشستیم به احوال پرسی و گپ زدن. او می‌گوید: خانم‌های معلمی که با ما بودند اصلا افراد سیاسی و شناخته شده‌ای نبودند و همه خوشحال و هیجان زده شده بودند، شروع کردند به صحبت که چقدر خوشحالیم از دیدن شما. همه واقعا شوکه بودیم و نمی‌دانستیم باید چه کار کنیم و چه بگوییم. حتی سوال خاصی به ذهنمان نمی‌رسید و مرتب حال و روزشان را می‌پرسیدیم.

به گفته‌ی همسر قدیانی، خانم رهنورد اول از همه از حال بقیه‌ی خانواده‌های زندانیان سیاسی پرسید و تاکید کرد که سلام مرا به همه برسانید. همسر این زندانی سیاسی در ادامه می‌افزاید: خانم رهنورد پیش از حصر از همراهان همیشگی خانواده‌ها بودند و در همه ی جمع‌ها در کنار ما حضور داشتند. ما به عنوان یکی از یاوران و حامیان خود روی ایشان حساب می‌کردیم. هیچ وقت ما را تنها نگذاشتند. از احوال پرسی که می‌کردند معلوم بود که دلشان تنگ شده و نگران همه هستند.

خانم رحیمی می‌گوید: خانم رهنورد می‌گفت که شرایط برای ما بهتر شده و دختران را هفته‌ای یک بار می‌بینند. خانم های همراه ابراز خوشحالی کردند و دعا کردند که ایشالا به زودی حصر رفع شود و شرایط بهتر و فضا آزاد شود که خانم رهنورد در جواب گفت ما و شما باید صبر کنیم و باید که استقامت کنیم. بر اساس گزارش رسیده از خانواده‌ها برخورد ماموران آقا و خانم نسبت به گذشته بهتر و محترمانه تر شده است.

همسر ابوالفضل قدیانی ادامه می‌دهد: خانم رهنورد می‌گفت که در مدت کوتاهی یک دفعه ۱۴ کیلو کم کردند و ظاهرشان کمی نحیف شده بود اما اصلا صورتشان تکیده نشده بود. آقای مهندس هم موهایشان یک دست سفید شده بود. ولی خدا را شکر از نظر روحی فوق العاده محکم به نظر می‌آمدند. کمی که نشستیم خانم رهنورد گفت که ما داشتیم میرفتیم الان هم می‌گویند که باید برویم. آن طور که ایشان می‌گفتند حضورشان در آنجا کاملا اتفاقی بوده است. ظاهرا قبل از آن رفته بودند بیمارستان برای یک سری آزمایش. هنگام برگشت ماموران گفته بودند که چون نزدیک خانه‌ی مادرتان هستیم سری هم به آنجا می‌زنیم.

زهرا رحیمی می‌گوید: من حال آقای موسوی رو پرسیدم که گفتند در اتاق دیگر نشسته اند. من رفتم دم در اتاق و احوال پرسی کردم و گفتم که بقیه‌ی خانم‌های معلم هم دوست دارند میرحسین را ببینند. آقای ماموری که کنار ایشان ایستاده بود که ایشان هم رفتار بسیار مودبانه‌ای داشت، نگاهی کرد و گفت اشکالی ندارد بیایید داخل و ببینیدشان. همه رفتیم داخل و با آقای موسوی هم سلام و احوال پرسی کردیم. ما هول شده بودیم اما ایشان خیلی با روی باز و گشاده یکی یکی احوال پرسی می‌کردند. و احوال زندانیان سیاسی و همسرانمان را جویا می‌شدند. وقتی هم که داشتند می‌رفتند رو به ما گفتند که بدانید که حال ما خوب است.

به گفته‌ی خانم رحیمی مشخص بود منظورشان احوال روحی شان است و می‌خواستند بگویند که روحیه شان خوب است. انصافا هم روحیه شان فوق العاده بود و کلامشان مثل همان روزها قوی و محکم بود و هیچ لرزشی در صدایشان نبود.  وی می‌افزاید: وقتی که داشتند خارج می‌شدند گروهی دیگر از معلم‌ها هم آمدند که باز هم در حیاط ایستاده بودند و با آن‌ها هم سلام و احوال پرسی کردند. آن‌ها هم خیلی خوشحال بودند که چنین دیدار غیرمنتظره‌ای با میرحسین و رهنورد داشتند.

خانم رحیمی، که خود همسر یک زندانی سیاسی است در پایان می‌گوید: اینکه این دیدار غیرمنتظره چقدر همه‌ی ما را خوشحال کرد و پس از سه سال دلتنگی میرحسین و خانم رهنورد را دیدیم یک طرف شادی دیگر ما این بود که خانم رهنورد با چشم خود دیدند که ما خانواده شان را فراموش نکردیم و ناگهان حدود ۲۰ خانم با گل و شیرینی وارد خانه‌ی مادر پیرشان شدند. مطمئنا این دلگرمی بزرگی است برای کسی که دسترسی و امکان خدمت به مادر پیرش را ندارد. مطمئن هستم که امشب قدری خیالشان راحت تر است و می‌دانند اگر خودشان به جبر از خانواده دورند، خواهران و مادرانی هستند که هر چند توان رسیدگی مرتب نداشته باشند اما دلشان و ذهنشان با خانواده‌ی آن هاست و آنان را تنها نمی گذارند.

معصومه دهقان، همسر عبدالفتاح سلطانی (وکیل زندانی) هم که در این دیدار حضور داشته در مصاحبه‌ای می‌گوید: ما به دیدار مادر خانم رهنورد رفته بودیم حدود ۱۲ نفر بودیم. آنجا متوجه شدیم که خانم رهنورد و آقای موسوی را برای دیدار با خانم نواب صفوی آورده اند. ابتدا به ما گفتند که به خاطر امنیت شان هم که شده اجازه نمی‌دهیم وارد شوید و آنها را ببینید. بعد پرسیدند کی هستید؟ من چون نمی‌شناختم گفتم شما کی هستید؟ بعد متوجه شدم از ماموران خانم رهنورد و اقای موسوی هستند. بعد سرتیم شان اشاره کرد که اشکالی ندارد بیایند تو و توانستیم حدود ۶-۵ دقیقه‌ای آنها را ببینیم.

خانم دهقان این مساله را نشانه‌ای از تغییر فضا می‌داند و می‌گوید: قبلا چنین چیزی نبود. فکر نمی‌کنم در این سه سالی که آنها در حصر بودند آدمی دیده باشند، نهایتا دختران شان را دیده اند. اما ما هم خانم رهنورد و هم آقای موسوی را دیدیم. یک خانم مامور مودبی هم کنار خانم رهنورد بود. مامورهای آقا هم بودندکه اصلا با مامورهای دوره احمدی نژادفرق می‌کردند.

او توضیح می‌دهد: ما جمعیتمان زیاد بود، نزدیک ۱۲ نفر بودیم راه دادند و خیلی خیلی خوشحال شدیم؛ هم برای ما خیلی خوب بود هم برای آنها خوب بود. زیاد نگذاشتند صحبت کنیم مدت کوتاهی خانم رهنورد پیش ما بود. می‌گفت الان تغییر کمی ایجاد شده، شما باید این تغییر را مغتنم بشمرید بالاخره وضعیت مشخص است که کمی بهتر شده. با آقای موسوی هم صحبت کردیم. حال شان خوب بود.

وی ادامه داد: البته خیلی صحبت‌های خارج از حال و احوالپرسی نشد. گفتند به همه دوستان سلام برسانید. از زندانیان پرسیدند، احوال آقای سلطانی را پرسیدند. گفتم هیچ تغییری در وضعیت ایشان صورت نگرفته و همچنان دو سال و نیم است همان وضعیت را دارند. گفتند امیدواریم وضعیت بهتر شود و همه به خواسته هایشان برسند. خانم رهنورد هم گفت که بعد از آمدن آقای روحانی وضعیت کمی بهتر شده و می‌توانیم با بچه‌ها ملاقات کنیم. بعد هم از ما تشکر کردند که به مادرشان سر زده ایم.

خانم دهقان درباره وضعیت جسمی و روحی میرحسین موسوی و زهرا رهنورد هم می‌گوید: به نظرم آمد وضعیت‌شان خوب بود. خانم رهنورد گفت بیماری قند گرفته‌ام. می‌گفت یک دفعه ۱۴ کیلو لاغر شدم و دارو و درمان کرده بودند. به نظر من آمد در این ۳ سال خیلی شکسته شده اند. ولی وضع عمومی شان خوب بودند.

سئوال می‌کنم: چه حسی از این دیدار غیر مترقبه داشتید؟ خانم دهقان می‌گوید: اینقدر خوشحال شده بودیم که فقط می‌گفتم ما چقدر خوش شانس هستیم. واقعا تعجب کردیم. احتمال دیدن شان یک چیزی نزدیک به صفر بود. وقتی دیدیم و روبوسی کردیم و نشستیم کنارشان، متوجه شدیم که فضا تغییر کرده و باز شده. به نظرم می‌آید اگر حکومت اینکار را ادامه بدهد و دسته دسته دوستان و آشنایان بروند و سر بزنند و آقای موسوی و خانم رهنورد را ببینند، حساسیتی که خود آقایان داشتند هم از بین می‌رود. هیچ لزومی ندارد که اینقدر بگیر و ببند باشد، هیچ لزومی ندارد که اینقدر سخت بگیرند. فضا را باز کنند. ما رفتیم دیدیم چیزی هم نشد. برای خود آقایان هم خوب می‌شود و آبرو و حیثیت شان در جوامع بین المللی حفظ می‌شود که گذاشتند ملاقات کردند. من امیدوارم که حساسیت‌ها کمتر شود و به این سمت برویم که رفع حصر هم شود.

اخبار سیاسی-  بهارنیوز

سپیده تدین
470 بازدید

هم اکنون دیگران می خوانند


پیشنهاد میکنم این مطالب راهم بخوانید

دیدگاهتان را بنویسید